LETRAS GALEGAS 2008

XOSÉ MARÍA ÁLVAREZ BLÁZQUEZ (Tui, 1915-Vigo 1985)

ROSEIRA DO TEU MENCER

Polo laranxal

tres avelaíañas andan a voar.

Unha, duas, tres,

de presa que voan, vense e non se ven.

Polo laranxal

tres avelaíañas andan a chucar.

Unha, dúas, tres,

de tanto que chuchan, borrachas de mel.

¡Caídas no chan,

tres avelaíñas polo laranxal.

A COVA CELTICA: UXIO PEDREIRA

O pasado xoves 24 de abril unha nova cita literaria no noso clube de lectura A Cova Céltica. Esta vez tivemos a honra de contar con UXIO PEDREIRA, bibliotecario de Oleiros. Uxío veu a co libro NO COUNTRY FOR OLD MEN (Non é país para vellos), escrito polo autor norteamericano de ascendencia irlandesa CORMAC McCARTY. Foi nesta obra na que se baseou o escalofriante "thriller" do mesmo título; adaptado e dirixido polos irmáns JOEL e ETHAN COEN e interpretado nun dos seus principais papeis por JAVIER BARDEM, interpretación que lle valeu un oscar ao mellor actor. Temos que engadir que nesta ocasión foron alumnos e alumnas de "Adultos", o público co que contamos e que nos axudaron a construir unha sesión das máis amenas e participativas de cantas teñen sucedido nos nosos xoves.

Visita a R.A.G. e C. Quiroga

Hoxe estivemos na Coruña co alumnado de 4o de ESO para visitar a casa-museo de Casares Quiroga e ver alí a exposicíon sobre a IIª República española da que se cumpliu o 75 aniversario.

Despois fomos a praza de María Pita e desde alí subimos á rúa de Porta de Ares e fixemos unha parada diante da casa na que o músico Pascual Veiga compuxo a música para o himno galego de Pondal. Despois dirixímonos á rúa do Príncipe onde están as casas de Rosálía e Murguía e á de Francisca Herrera Garrido, situadas unha a carón da outra. Alí un grupo de alumnos e alumnas recitaron versos de Rosalía. Finalmente dirixímonos á rúa Tabernas para visitar a Real Academia Galega que é tamén a casa-museo de Emilia Pardo Bazán.

XESÚS FRAGA NA COVA CÉLTICA

Xesús Fraga, xornalista de “La Voz de Galicia”, traductor de obras literarias e autor de libros como Tute para catro, A-Z e Solimán, (do que nos falou), visitou o xoves o clube de lectura que organiza a biblioteca do noso instituto. En canto ó libro de Solimán, prácticamente autobiográfico, contounos que tivo que comezalo ata tres veces para dar co comezo definitivo e dixo que o título deste libro provén da obra teatral Os vellos non deben namorarse de D. Castelao. Ademáis, explicou que a sensación de desorientación fora a base final deste libro e que, á hora de escribir unha novela, intenta ter claro o principio e o fin e logo facer a historia aínda que cambie algún dos dous. O escritor enfrentouse a preguntas de todo tipo, dende suxerencias para escribir libros ata cuestións sobre a súa vida. Sempre contestaba con citas de personaxes ilustres e pequenas anécdotas da súa vida. Falou dos amigos, elemento moi importante en Solimán, e dixo que chegaba un momento que escollían camiños diferentes e que o único que os unían eran as lembranzas compartidas. Afirmou que o libro que máis lle impresionara fora O señor dos aneis. Tamén declarou que como todos lérao antes que O hobbit. E a él gustaríalle que tivera sido ó revés. Ademáis de aparecer nos papeis podémolo atopar na TVG, no pograma “Libro Aberto”; e en Radio Voz co programa “Biblioteca Galega”, as fins de semana ás catro da tarde.

Javier López Rey
José Andrés Arias Pampín
Antonio José Rodríguez López
Oscar López Tacón

(1º Bach A)

Laxeiro, exposición

Laxeiro. La lógica de lo irracional

O alumnado de 4º da Eso visitou hoxe a exposición "Laxeiro. La lógica de lo irracional" que, coincidindo co centenario do nacimento deste pintor, programou a Fundación Pedro Barrié de la Maza nas súas sedes de Coruña e Vigo.

José Otero Abeledo, Laxeiro, naceu en Lalín en 1908 e faleceu en Vigo en 1996. Pintor de formación autodidacta, é considerado un dos artistas máis prolíficos dos renovadores da vangarda histórica galega.

HOMENAXE A ISAAC DÍAZ PARDO (20-II-08)

A COVA CÉLTICA: SOLIMÁN

Deseño do cartel pola profesora Celia Pernas.

HARRY POTTER NA COVA CÉLTICA

Festival Intercentros

CRAZY-HASH van representarnos no Festival Intercentros co tema "Vinte menceres". O Festival Intercentros terá lugar o 24 de abril no Teatro Rosalía de Castro.
Crazy-Hash son Ramiro (voz), Roberto (batería), Carlos (guitarra) e Jose (baixo). Todos de 1º de Bach. ¡¡¡Son os mellores!!!

A COVA CÉLTICA: Harry Potter

Onte, 10 de Abril, estivo na Cova Céltica Raquel Bolaño, concelleira de Educación de Sada. Raquel é natural de Carnoedo, ten vientenove anos, estudou COU no noso institituto e despois licenciouse en Ciencias Políticas. Raquel moi amablemente veunos falar de Harry Potter, unha das súas coleccións favoritas.
Comezou contándonos que a ela lle gustan especialmente os libros de ciencia-ficción :
"xa que te mergullas nun mundo irreal, con personaxes imaxinarios cos que te identificas" e "Harry Potter ensínanos moitas cousas".
Ademais os libros de Harry Potter foron os máis votados nunha enquisa que fixo a Biblioteca entre os alumnos e alumnas do centro.
"Creo que é un libro que vale a pena lelo no canto de ver a película" e moitos de nós estamos de acordo con iso xa que moitas veces os pequenos detalles que só se aprecian nun libro fan que o entendas mellor.
"Personalmente Harry Potter na película non me caía ben mentres que no libro me parecía un neno increíble", ademais "Harry Potter non só é un libro fantástico se non que tamén ten similitudes co mundo real, a vida dos mozos, os problemas deles na sociedade..."
Algún compañeiros compartiron as súas razóns polas que lles gustou ler os sete libros:
-" faise ameno e engánchaste"
-"porque ao mesmo tempo que van evolucionando os personaxes do libro, evolucionas tamén ti"
En canto ao libro favorito da saga, posiblemente todos quedamos co derradeiro, xa que é o desenlace, como dixo Raquel.
Os alumnos e alumnas fixemos bastantes preguntas, as máis destacadas foron:
Raquel dixo que lle resultaba difícil responder porque eran moitos os libros, pero destacou O corazón xeado de Almudena Grandes, O Club Dumas de Pérez Reberte, Luces de Bohemia de Valle-Inclán, O Hobbit de Tolkien...
Foi un faladoiro entretido, acolledor. Mágoa que non puidese vir máis xente.
Grazas, Raquel e ¡ ata a próxima!
Un saúdo

NOEMÍ GESTAL E LUCÍA LLANA de 4ºESO C

CERTAME LUÍSA VILLALTA

O V certame literario Luísa Villalta é unha nova cita que temos coas nosas letras. Inspirado na figura da escritora (que tamén foi profesora deste instituto), estableceuse este certame, que pretende ser unha canle para que expresedes a vosa creatividade literaria. Podedes facelo en prosa ou en verso, e coa temática que vos pete.

¡¡ NON DEIXEDES DE PARTICIPAR e QUE VIVA A LITERATURA!!

IMPORTANTE; O prazo de presentación de traballos remata a vindeira semana, o día 18 de abril ás 14:oo horas.

VIVA A POESÍA

RECITAL POÉTICO-MUSICAL

O pasado Venres, 14 de marzo,un bo feixe de alumnas e alumnos de 4º de ESO e 1º de BACH, recitaron poesías de diferentes autores acompañados de Ramiro (1ºBACH A), quen puxo a música coa súa guitarra. Os poemas pertencían a distntas épocas da nosa historia literaria; así pois houbo desde cantigas medievais ata poesías dos nososo autores clásicos como Rosalía ou Pondal. Tamén se recitaron poesías de X. Má Álvarez Blázquez que é o autor homenaxeado este ano na festividade das Letras Galegas.

MANUEL RIVEIRO LOUREIRO NA COVA CÉLTICA

Xullo-Agosto

Onte,27 de Marzo tivemos a gran sorte de que estivese con nós Manoel Riveiro Loureiro,que veu a contarnos cousas sobre os seus libros,en especial Xullo-Agosto, que foi lido por nós.

Comezou falando un pouco da súa infancia e das súas vivenzas de rapaz. Embarcou de moi novo e anos máis tarde fixo a mili en Ferrol. Empezou a escribir como forma de escapatoria ás mala situación social de aqueles tempos. Mais tarde, cando quedou sen traballo, para non caer na depresión e non caer en malos vicios empezou a escribir, primeiro contos pequenos, e logo novelas. Como lector confesou que non empezou lendo novelas, senon "morralla".

Xullo-Agosto xurdiu dun cumo de vivenzas reais que ía recordando dia a dia e canto máis escribía máis lembraba. Algunhas delas foron escoitadas da boca de persoas que viviron de cerca a Guerra Civil, como por exemplo a masacre que tivo lugar no barco Cervera en Ferrol. Tamén contou que todos os seus libros que sairon á venda (excepto un) foron publicados despois de gañar un premio literario.

Os alumnos fixemos moitas preguntas que el sempre contestaba e nos contaba de paso algunha historia que nos gustaba moito. Foi unha tertulia moi amena e entretida e o tempo pasounos voando. Tamén nos dedicou os nosos libros e asinou no libro de personaxes ilustres da nosa biblioteca. Gustaríanos que este escritor volvese o curso próximo e que nos seguise contando historias. Grazas, Manoel.

Artigo feito por JÉSSICA, REBECA DE 4ºb

A Cova Céltica

Tino Freire na Cova Céltica

"Estaban todos menos tú,
todos menos tú
y yo marcando el 369 22 30
sin escuchar lo lque me cuentan
todos menos tú,
todos menos tú..."

Con versos de Joaquín Sabina comezaba a Cova Céltica do pasado 12 de marzo. Tino Freire, o noso inspector de educación, veu cun bo feixe de pomas e novelas de diferentes autores para explicarnos POR QUE LER. A sesión deu comezo coa lectura de poemas: "Nocturno nº 2" de JOSÉ ASUNCIÓN SILVA, "La niña de siete años" de ANTONIO MARTÍNEZ SARRIÓN ou o poema de JOAQUÍN Mº BARTRINA titulado "De omni re scibili" que contiña versos tan e insólitos no mundo poético como:
"Gozar es tener siempre electrizada
la médula espinal,
y en si el placer es nada o casi nada:
un óxido, una sal.
¡Y aun dirán de la ciencia que es prosaica!
¿hay nada, vive Dios,
bello como la fórmula algebraica
C=Pi r2?"
A continuación o profesor Tino Freire, presentounos a novela de LUÍS LANDERO, Hoy Jupiter e sinalou como un dos valores máis importantes da novela a construcción dos personaxes, xa que segundo el o éxito dunha obra pode estar precisamente neles, xa que se son reais:
"nos identificamos, nos reflejamos en ellos y nos solidarizamos con ellos, con sus sentimientos... en una especie de sociedad secreta"
E para rematar, cando lle preguntamos pola lectura que más o impactou cando era un mozo, respondeu dicindo que "leer es una especie de estado de ánimo" xa que todos pasamos por diferentes momentos e as lecturas variarán dependendo do estado que atravesemos, iso fará que escollamos un xénero determinado (lírico, dramático...); non obstante sinalou a obra de MARIO VARGAS LLOSA, Conversación en la catedral, como unha obra que deixou nel unha profunda pegada cando a leu alá polos anos 80.
-Cris Asensio

A cova céltica e Maribel Ortiz

A que aparece na fotografía é a escritora Maribel Ortiz, quen compartiu con nós unha animada

e amena tertulia literaria o pasado xoves. Maribel presentouse como unha adicta aos libros:

"Una de mis pasiones son los libros, soy una de esas personas que sus tiendas favoritas son las librerías"

Confesa que lle encanta entrar nunha librería e ver os libros, as novedades, fixarse nas portadas, tocalos, disfrutalos como se fosen algo larpeiro, libros-bombón que se saborean co sentido da vista. Presentounos varias obras, empezando por O neno do pixama a raias de John Boyne, pediu a opinión dos asistentes, pois moitos xa o léramos. Tamén aproveitou para recomendar algún libros máis como La ladrona de libros de Marcus Zusack, ou Corazón helado de Almudena Grandes ou La sombra del viento de Carlos Ruiz Zafón entre outros. A tertulia chegou ao seu punto quente cando Maribel manifestou que o que ela quería transmitirnos en realidade era a importancia da lectura e plantexou o debate sobre o feito de ler en xeral, por placer, comics, poesía... Os rapaces e rapazas que estaban alí tamén aproveitaron para comentar as súas preferencias.

-Cris Asensio-

A cova céltica

Este xoves tivemos con nós a Maribel Ortiz que acudiu ao clube de lectura para presentarnos varios libros. O primeiro deles foi a novela do xoven escritor irlandés John Boyne, O neno do pixama a raias. O comentario que precede a este texto é do editor do libro e non debemos deixar de o ler antes de sumerxirnos na novela

Centenario de Curros Enríquez

Un 7 de Marzo de 1908 morría na Habana (Cuba) o poeta ourensán Manuel Curros Enríquez. Cen anos despois a súa importancia segue en auxe, xa que o seu esforzo, e contribución á dignificación da nosa lingua, da nosa cultura, da nosa terra, aínda bate con forza nas nosas conciencias co gran tesouro que nos deixou en herdo: a obra escrita, as palabras. Curros nacera en Celanova un 15 de setembro de 1851 nos albores do Rexurdimento pleno e foi dos primeiros poetas sociais da época contemporánea. A súa obra máis importante Aires da miña terra foi publicada o mesmo ano que Follas Novas de Rosalía de Castro e ese mesmo ano tamén sufriu un proceso xudicial xa que o denunciou o obispo de Ourense, acusándoo de atacar dogmas da relixión católica nos poemas titulados "A igrexa fría" e "Mirando ao chau"; foi condenado a pagar unha multa de duascentas cincuenta pesetas e dous anos , catro meses e un día de cadea. Finalmente foi absolto. En 1894 vai para a Habana e alí decidiu instalarse. Desde alí contribuiu decisivamente a que por fin se fundase a Academia Galega en 1906. En 1908 o alcalde da Coruña, don Xan Sánchez Anido, publicou un bando no que anunciaba a chegada dos restos mortais de Curros e pedía aos veciños que engalanases as fachadas das casas con distintivos alusivos ao loito que Galicia gardaba polo seu poeta. Cando chegaron os restos foi recibido por unha multitude enorme, falouse de que corenta mil persoas acudiran ao seu enterro.

Velaquí os últimos versos de "Mirando ao chao"

...Viu malos gobernos

que falsos i aleves

co xugo dos pobos

engordan e crecen;

cregos que, feroces

como cans doentes,

cun fusil ó lombo

predican ós fieles;

ricos que, roubando,

as gavetas enchen;

médicos das quintas

que dan por encrenques

(mediante catro onzas,

cando non son sete)

mociños que ó cabo

tocan o pendengue,

a seus pais perdendo

co aforro que perden;

homes esfameados,

emporras mulleres

espigados nenos

que non saben lere,

i en fin, cantas cousas

que non deben verse,

que Dios, arripiado,

i as cruces facendose,

coñecida a causa

de que o inferno medre,

meteuse na groria

dicindo entre dentes:

-Si eu fixen tal mundo,

que o demo me leve"

¿De que tratan estes versos de Curros? ¿Que queren dicir os dous últimos versos?

Parabens!!

Parabens para a mocidade xurdia deste instituto. Quero felicitarvos pola vosa participación e porque sodes "superxurdios", ademais da lectura dos vosos comentarios se desprende que sodes xentes con gran sensibilidade, sobre todo polo que se refire á figura de Isaac Díaz Pardo. Penso que debiamos escoller algunha das vosas dedicatorias e enviarllas por correo.

Son tamén moi interesantes os comentarios que facedes dos cadros dos compañeiros e compañeiras de Plástica basados na obra de Isaac .

Polo que se refire á interpretación do poema de Rosalía, penso que acertades. Por outra parte non nos queda máis remedio que quedarnos coa nosa interpretación subxectiva xa que a autora non deixou revelado o misterio da "negra sombra", o que si parece claro é que se trata de algo que está presente en todos os momentos da súa vida e que pode tratarse de algo negativo.

Tamén quero agradecervos a vosa participación no Club de Lectura, "A Cova Céltica", e ademais é unha satisfación para nós ler as vosas opinións tan positivas ao respecto. Ánimo e seguide asistindo.

Para rematar lembrade que existe unha cousa chamada Ortografía e invítovos a todos e todas a facer un esforzo en tratala co maior mimo posíbel.

Felicidades a todos e todas e especialmente a Carlos Dobén Naya de Iº de Bach A pola súa constancia en deixarnos os seus estupendos comentarios.

Cris Asensio