Os alumnos cos seus cestos aprenderon a recoñecer e recoller estas fermosas setas.
18/11/13
Fotos da exposición de setas
Os alumnos cos seus cestos aprenderon a recoñecer e recoller estas fermosas setas.
6/11/13
Actividades interactivas AS SETAS
Con estas actividades realizadas polo profesor César Ramos Domínguez do Ceip de Pedrouzos en Brión aprenderás moitas cousas sobre as setas. Pincha no seguinte enlace e accede as actividades.
http://www.edu.xunta.es/centros/ceipdepedrouzos/aulavirtual/file.php/28/ARDORA_COGOMELOS/APUBLICACIONS2/PAQ333/PAQ3331.htm
http://www.edu.xunta.es/centros/ceipdepedrouzos/aulavirtual/file.php/28/ARDORA_COGOMELOS/APUBLICACIONS2/PAQ333/PAQ3331.htm
5/11/13
EXPOSICIÓN SETAS
Na entrada e na biblioteca xa temos a nosa exposición de setas e cogumelos. Temos que agradecer a Carlos Silvar a súa aportación cunhas preciosas láminas de setas.
Tamén esperamos as aportacións dos alumnos que o próximo venres terán unha saída polo monte organizada polo Departamento de Educación Física e que coa axúda da profesora de Bioloxía María Jesús Fuentes Silveira coñecerán as setas e nos traerán algúns exemplares.
Tamén esperamos as aportacións dos alumnos que o próximo venres terán unha saída polo monte organizada polo Departamento de Educación Física e que coa axúda da profesora de Bioloxía María Jesús Fuentes Silveira coñecerán as setas e nos traerán algúns exemplares.
Obradoiro Talla e decora a túa cabaza
Na Biblioteca seguimos celebrando o Samaín, o mércores imos tallar e decorar minicabazas. Xa veredes os resultados.
1/11/13
HALLOWEEN RHYMES
MATCH THE WORDS WITH THE RHYMES
A witch's pet that rhymes with rat
A scary thing that rhymes with toast
A bony monster that rhymes with cotton
A funny person
that rhymes with down
What a witch rides that rhymes with room
What kids say that rhyme with meat
A scary pumpkin that rhymes with burn
Where kids keep candies that rhymes with face
A monster with stitches that rhymes with mine
Who steals treasures and rhymes with favourite
skeleton's home that rhymes with slave
Who makes a web and rhymes with wider
WORDS: pillowcase, Jack O Lantern,
Frankenstein, pirate, grave, cat, ghost,
skeleton, The Mummy, clown, broom, treat, spider.
AS CABAZAS
Outro dos clásicos costumes é coller unha cabaza, deixala óca,
e facerlle uns buratos que simbolicen uns ollos e unha boca cadavérica.
Logo se lles mete dentro unha vea prendida para iluminalas
dende dentro. Nos Estados Unidos chámaselles "Jack-o-Lantern", unha
verba de evidente orixe irlandesa, pero ¿que sinifican?
son un antigo símbolo dun alma en pena. Tamén corre a
tradición de que o nome de "Jack-O-Lanterns" foi dado por un home
chamado Jack, que non poido entrar nin no ceo nin no inferno, e polo tanto,
andaba vagando na escuridade coa súa linterna atá a fin do mundo. E os máis
escabrosos din que a tradición provén dun antigo sinal para marca-las casas
daqueles satanistas na noite de Halloween.
O certo é que é máis creíble a versión que afirma que a xente
que saía pola
noite imitando ás fadas levarían ás veces nabos tallados
representando facianas.
Esta é a orixe do moderno "Jack-o-lantern".
TRUCO OU GALANO
("Trick or Treat") Esta é unha frase que adoitan
dici-los nenos que van pedindo lambetadas polas casas ó abri- las portas. Ten
unha orixe baseada nas fadas que andarían polos camiños esa noite. Ademáis das
fadas, moitas persoas estaban fóra de casa, ocasionando danos. Como esta noite
non pertencía nin a un ano nin ó seguinte, o pobo celta cría que o caos reinaba
durante esa noite, e a xente adoitaba facer brincadeiras e bromas pesadas. Isto
servía tamén coma saída final para os altos espritos antes de que chegase a
tristura do inverno Durante o decurrir destes sucesos, moitas persoas imitarían
ás fadas e irían de casa en casa pedindo galanos. Fallar en subministrar algún
regalo normalmente ocasionaría unha broma pesada para o dono da casa. Como as
fadas estaban fóra esta noite, adoitábaselles deixar un pouco de comida ou
leite nos chanzos da casa, e daquela o dono podería gaña-las benzóns da
"boa xente" (os trasnos e
fadas) para o ano vindeiro. Moitos dos donos tamén deixaban
fóra unha soupa para os espritos dos que marcharon.
O HALLOWEEN HOXE
Pero o
Halloween non é só unha festa antiga. Inda hoxe hai quen a celebra, e non ó
xeito tradicional con disfraces e lambetadas. Os practicantes do moderno
"Wicca" (a moderna relixión da bruxería) teñen esta data coma unha
das súas meirandes celebracións do ano, e non faltan mesmo aqueles que a queren
convertir en oficial, chegando a pedir permisos especiais no traballo coma se
tal cousa. Moitos seguidores de várias relixións pagáns observan este día como
un festival relixioso. Celebran esta festa como día de relembranza ós amigos
falecidos, e é inda unha noite especial para practicar várias formas de
adiviñación e para comezar novos proxectos.
Segundo
denuncian algunhas igrexas fundamentalistas cristiáns, algúns grupos aproveitan
o Samaín para celebrar sacrifícios humáns.
OS DISFRACES
A práctica
de poñerse un disfraz na festa de Halloween ten a súa orixe na noite na que os
druídas acendían o lume central no que tódolos demáis debían ir prendendo o das
súas lareiras. Durante ese ritual a xente levaba disfraces, feitos de cabezas
de animais e peles, para asustar ós "malos espritos". Tamén podían
ser unha representación gráfica das pantasmas e trasnos que axexaban na noite.
As orixes de Halloween
Inda que
as orixes máis lembradas da festa son americanas, a verdade é que até 1845 o
Halloween non foi celebrado naquel país, alomenos dun xeito aberto. Os
"pais pelegríns" dos Estados Unidos, imbuídos pola súa fervenza
relixiosa, ou ben descoñecían a existencia desta festa, ou ben sinxelamente
prohibiron celebrala.
Pero en 1845-46 un suceso de carácter histórico ía cambiar
esta posición. Foi a grande fame que aconteceu en Irlanda a causa das malas
colleitas da pataca. Daquela, a illa británica estaba poboada por
aproximadamente 12 millóns de persoas. Só dez anos despóis a poboación era de 6
millóns, e inda hoxe non é máis grande. ¿Onde foron todos estes irlandeses? A
meirande parte emigrou ós Estados Unidos, e o porto de New York converteuse nun
fervedoiro de xente chegada da illa esmeralda, que traía a súa relixión (o
catolicismo) e as súas tradicións como o era Halloween.
A tradición, polo tanto, non foi creada en América, senón que
esta proviña de Irlanda, onde se gardaron mellor as antigas tradicións celtas e
druídicas.
Orixinalmente esta festa druídica chamábase "a vixília de
Saman". O nome de "Halloween" ven do intento de cristianizar
esta festa pagana, concretamente cando no ano 830 o papa Gregorio IV dedicou
unha capela da igrexa vaticana a "Tódolos Santos" o día 1 de
novembro, mudando así a festa que antes se viña celebrando no mes de maio. O
novo día foi chamado "Día de Tódolos Santos" (ou All Hallow's Day en
inglés) e cedo chegóu o costume de chamar á tardiña antes "All Hallowe'en",
que acurtado é HALLOWEEN.
Pero o feito importante é que a cristianización desta festa
celta fracasou,
mentres que noutras festas coma Pascuas ou o Nadal o pobo
esqueceu a verdadeira orixe da festa, co Halloween foi ó contrario.
En efecto, a celebración orixinal non se chamaba Halloween,
senón SAMAN, SAMAIN ou SHAMHAIN (a verba pronúnciase "xao-in"), e
comezou moito antes de Cristo entre os antigos pobos celtas.
Para os historiadores cristiáns, os celtas observaban uns
rituais no fin do
verán e facían sacrifícios a Samaín, que era o seu deus da
morte e dos malos
espíritos. Con esta festa sinalábase o comezo do novo ano
celta.
Estes historiadores
afirman que o deus dos druídas chamábase Saman, Samana, Shamhain ou Samhain, e
que esta festa era chamada "a vixília de Saman". A moderna versión deste deus é ese
macabro esquelete cunha fouce na man que sen dúbida veriades algunha vez nas
películas. O esquelete é coñecido hoxendía entre os americanos coma the grim
reaper (o segador macabro).
31/10/13
AID EL KEBIR 2013
AID EL KEBIR
Por Houssam Akeb Daoud
AID EL KEBIR
Por Houssam Akeb Daoud
Aid El Kebir, o Aid al – Adha, significa “La
Gran Fiesta ” y es considerada la
celebración más grande del Islam.
Aid El Kebir conmemora la sumisión de Ibrahim ( Abraham ) a la voluntad de Dios, que le ordenó sacrificar a su hijo
Ismael para probar su fe; Ibrahim, que
no vacila en sacrificar a su hijo para mostrar su entrega a Dios, es para los
musulmanes el modelo perfecto de creyente. Es considerado, también, el primer
musulmán y el mensajero de Dios. El mensaje del profeta Muhammad ( Mahoma
) regresa a la tradición de ibrahim y es precisamente por eso que los
musulmanes celebran Aid El Kebir.
Aid El Kebir, llamada también “ Fiesta del sacrificio” o “ Fiesta del
cordero” porque Dios permitió a Ibrahim que sustituyera a su hijo por un
cordero en el ara del sacrificio, marca el fin de la peregrinación, Al Hajj, y
se efectúa cada año el 10 del mes de Dhou Al Hajj, que es el último mes del
calendario musulmán. Sin embargo, el calendario musulmán no fija de manera
precisa los días de celebraciones como el primer día del Ramadán, Aid al- Fitr
o Aid al-Adha.
Así, el día de Aid El Kebir se
celebra 70 días después del Ramadán y varía geograficamente dependiendo del
momento en que se observa la luna llena en cada lugar. Este año se celebró el
15 de octubre.
Esta fiesta es más que un acontecimiento religioso: es también ocasión
para el reencuentro co la familia y allegados
y en ella no se olvida compartir con los pobres, mostrando generosidad.
Tampoco se olvida a los antepasados, a los que se les hace una visita en la que
los imanes salmodian unas Suras en presencia de la familia.
AMAGÜESTU 2013
AMAGÜESTU
Por Darío
Alonso Expósito
Yo soy asturiano de nacimiento y gallego de adopción. Me siento
asturiano de los pies a la cabeza, ya que he vivido allí dos tercios de mi
vida, pero siento algo en mi interior que me dice que soy gallego. En este mes
de noviembre o a finales de octubre se celebra en casi todos los rincones
del Principado de Asturias, una tradición muy popular, el Amagüestu.
Ésta es una fiesta gastronómica que se celebra todos los años y cuyo inicio se pierde en la noche de los tiempos, cuando las castañas eran el principal nutriente del invierno.
Desde finales de octubre y a principios de noviembre, los asturianos recogen los frutos secos del castaño y las manzanas de los bosques; es así como se prepara esta fiesta que es una de las más populares en Asturias.
Como tradición propia de Asturias, la materia prima de esta celebración son "les castañes" que se degustan acompañándolas con sidra dulce fresca no fermentada , por lo que no contiene alcohol, la llamada "sidra del duernu" o sidra dulce.
Años atrás, este evento se celebraba en el campo con reuniones de grupos de familias y amigos, se divertían con cantares y música. Hoy día, esta fiesta es celebrada en los colegios para enseñar a los niños los juegos de nuestros antepasados , a hacer los cucuruchos para meter les castañes y enseñarles a asarlas.
SAMAÍN 2013
Agora que xa podemos disfrutar de cabazas decoradas e castañas, os alumnos de Antropoloxía de 1º de Bacharelato invítannos a facer un percorrido polas celebracións destas datas: Samaín, Halloween, el Amagüestu, Aid El Kabir ...Sara Casero, Lara García, Elvira Pérez., Darío Alonso e Houssam Akeb Daoud guíannos nesta viaxe polo espacio e o tempo que seguro será de interese para vos.

SAMHAÍN
Por Sara Casero Pérez, Lara García Yáñez e Elvira Pérez Vilela
Dende hai miles de anos, existen moitas tradicións por todo o mundo que se celebran a finais de Outubro e teñen unha orixe común. Tres tradicións moi importantes que se celebran nestas datas son: O “Samhaín”, o “Halloween” e o “Día dos Mortos”. O Samhaín é unha celebración de orixe celta que o cristianismo converteu no día de “Todos os Santos”. No ano 830 o papa Gregorio IV dedicou unha capilla do Vaticano a “Todos os Santos” o día 1 de novembro, mudando así a festa que se viña celebrando no mes de maio. Según outras fontes, os celtas consideraban o 1 de novembro, como o primeiro día do ano novo celta, porque as follas comezaban a caer, facíase antes da noite e a temperatura baixaba. Eles crían que Muck Olla, o seu deus Sol, estaba perdendo forza porque Samhaín, señor do norte e dos malos espíritos, estabao vencendo. Os celtas observaban uns rituais e facían sacrificios a Samhain. Na víspera de Samhaín aos espíritos permitíaselles regresar aos seus fogares para visitar aos vivos. Para protexerse dos malos espíritos, a xente poñía cabazas diabólicas representando aos seus inimigos, que os ahuyentaban. Sin embargo facíaselles ofrendas de alimentos aos que eles consideraban bos espíritos. Hoxe en día perdeuse gran parte da tradición, debido a que a Igrexa Católica suprimiu as festas paganas.
En Cedeira seguen celebrando a noite de “Todos os Santos “, de forma que centos de persoas saen á rúa con cabazas taiadas en forma de caveira, cunha vela encendida no seu interior. A festa soe comezar ás cinco da tarde e faise un percorrido polas rúas máis oscuras da vila ao compás da música dun tambor.
Na Illa de Arousa, os nenos levántanse antes de que saia o sol, e percorren as rúas pedindo diñeiro, laranxas, lápis, bolos de pan e larpeiradas, mentres que en Xil, os habitantes soben ata o cemiterio con velas e dende abaixo pódese observar unha “Santa Compaña”.
En México o día de Todos os Santos é unha festa esencial no calendario. As procesións de coloridos disfraces, as caveiras, as figuras de miga de pan, son unha mistura de relixión e folclore, Samhain e culto á noite dos pobos nativos.
Noutros lugares, esta festa coñécese con outros nomes, pero o máis coñecido é Halloween. Halloween é unha festa estadounidense na que os nenos disfrázanse e van polas casas pedindo larpeiradas, aínda que os que non teñan, deberían prepárarse, xa que algo horrible acontecerá. Todas as tradicións transformáronse có paso do tempo en simples festas, perdendo o sagrado que posuían orixinalmente. De feito, cando se puxeron en contacto moitas culturas, algúns elementos destas tradicións mudáronse ás outras, substituíndo nalgúns casos elementos propios.
En definitiva, as tradicións cambian có paso do tempo e mestúranse os elementos destas cando as diferentes culturas toman contacto. Agora que xa sabes un pouco máis destas tradicións e deste día, non agardes máis e prepara as larpeiradas, xa que te podes atopar con pequenas bruxas e pequenos diablillos que non te podrán as cousas fáciles…

SAMHAÍN
Por Sara Casero Pérez, Lara García Yáñez e Elvira Pérez Vilela
Dende hai miles de anos, existen moitas tradicións por todo o mundo que se celebran a finais de Outubro e teñen unha orixe común. Tres tradicións moi importantes que se celebran nestas datas son: O “Samhaín”, o “Halloween” e o “Día dos Mortos”. O Samhaín é unha celebración de orixe celta que o cristianismo converteu no día de “Todos os Santos”. No ano 830 o papa Gregorio IV dedicou unha capilla do Vaticano a “Todos os Santos” o día 1 de novembro, mudando así a festa que se viña celebrando no mes de maio. Según outras fontes, os celtas consideraban o 1 de novembro, como o primeiro día do ano novo celta, porque as follas comezaban a caer, facíase antes da noite e a temperatura baixaba. Eles crían que Muck Olla, o seu deus Sol, estaba perdendo forza porque Samhaín, señor do norte e dos malos espíritos, estabao vencendo. Os celtas observaban uns rituais e facían sacrificios a Samhain. Na víspera de Samhaín aos espíritos permitíaselles regresar aos seus fogares para visitar aos vivos. Para protexerse dos malos espíritos, a xente poñía cabazas diabólicas representando aos seus inimigos, que os ahuyentaban. Sin embargo facíaselles ofrendas de alimentos aos que eles consideraban bos espíritos. Hoxe en día perdeuse gran parte da tradición, debido a que a Igrexa Católica suprimiu as festas paganas.
En Cedeira seguen celebrando a noite de “Todos os Santos “, de forma que centos de persoas saen á rúa con cabazas taiadas en forma de caveira, cunha vela encendida no seu interior. A festa soe comezar ás cinco da tarde e faise un percorrido polas rúas máis oscuras da vila ao compás da música dun tambor.
Na Illa de Arousa, os nenos levántanse antes de que saia o sol, e percorren as rúas pedindo diñeiro, laranxas, lápis, bolos de pan e larpeiradas, mentres que en Xil, os habitantes soben ata o cemiterio con velas e dende abaixo pódese observar unha “Santa Compaña”.
En México o día de Todos os Santos é unha festa esencial no calendario. As procesións de coloridos disfraces, as caveiras, as figuras de miga de pan, son unha mistura de relixión e folclore, Samhain e culto á noite dos pobos nativos.
Noutros lugares, esta festa coñécese con outros nomes, pero o máis coñecido é Halloween. Halloween é unha festa estadounidense na que os nenos disfrázanse e van polas casas pedindo larpeiradas, aínda que os que non teñan, deberían prepárarse, xa que algo horrible acontecerá. Todas as tradicións transformáronse có paso do tempo en simples festas, perdendo o sagrado que posuían orixinalmente. De feito, cando se puxeron en contacto moitas culturas, algúns elementos destas tradicións mudáronse ás outras, substituíndo nalgúns casos elementos propios.
En definitiva, as tradicións cambian có paso do tempo e mestúranse os elementos destas cando as diferentes culturas toman contacto. Agora que xa sabes un pouco máis destas tradicións e deste día, non agardes máis e prepara as larpeiradas, xa que te podes atopar con pequenas bruxas e pequenos diablillos que non te podrán as cousas fáciles…
10/10/13
Outono de libros.Novidades na nosa biblioteca
“El otoño se acerca con muy poco
ruido,
apagadas cigarras,
unos grillos apenas
defienden el
reducto
de un verano
obstinado en perpetuarse…”
Ángel gonzález
Ten
razón o poeta, este ano o verán tardou
tanto en chegar que agora non quere marcharse, pero o outono xa pide paso dourando as follas das árbores,
esparcindo polas corredoiras as primeiras castañas, acurtando os días, refrescando as
noites,…
|
|
O

pelìcula en fala non inglesa, é que prantexa un intercambio de aprendizaxes entre adolescentes e adultos, sen pretender ser aleccionadora.
Para continuar un comic Emigrantes
unha historia contada en imaxes sen unha soa palabra. Fácil de ler difícil
de olvidar.
E se queredes un pouco de intriga mesturada coa ironía do autor grego
Petros Markaris collede na Biblio o seu
libro El accionista mayoritario. Neste
caso
o inspector Jaritos ten que
investigar o asalto por un comando terrorista
dun ferry no que casualmente viaxaba a súa filla Katerina .
29/9/13
Formación de Lectores
Aquí tedes outras actividades de formación de lectores elaboradas polo grupo de bibliotecas do IES As Mariñas de Betanzos. Seguro que nos serven para aprender algo máis sobre as bibliotecas e que despois nos axudarán a coñecer a nosa.
Pincha no seginte enlace para facer estas interesantes actividades
http://centros.edu.xunta.es/iesasmarinas/Biblio/formacion/index.htm
Pincha no seginte enlace para facer estas interesantes actividades
http://centros.edu.xunta.es/iesasmarinas/Biblio/formacion/index.htm
Formación de lectores Curso 2013-14

Este ano levaremos a cabo a formación de usuarios centrada nos cursos da ESO. Os titores poden acceder a distintas actividades promovidas desde o grupo de biblioteca na súa hora de titoría e despois os rapaces subirán á biblio.
Aquí temos unha serie de actividades para coñecer máis a biblioteca, como se organiza e como buscar os libros. Grazas ao traballo do CEIP de Pedrouzos.
Pincha neste enlace e a ver se consigues acertar todo.
17/9/13
Curso 2013-2014. Pásate pola Biblio
Anímate a subir á biblio, xa sabemos que está un pouco lonxe, pero tentaremos facer novas actividades para todos. Podes levar os libros de lectura, consultar material para algún traballo, ler a prensa ou consultar os ordenadores ...
Pásate pola BIBLIO
29/4/13
Exposición Historia do libro e da escritura
Rematamos esta semana coa exposición Historia do libro e da escritura que nos cedeu o IES Fernando Esquío de Neda. Os nosos agradecementos a Begoña polas facilidades e a súa axuda. Aquí podedes ver algunha fotos da exposición . Tamén agradecemos aos profesores que nos prestaron libros e outro material para a exposición.Grazas a Montse, Luis, Inés, Celia, Marisa, Ana Díaz, Mari Cruz pola súa colaboración.
16/4/13
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



















