31/1/09

A casa dos Lucarios na Cova Céltica


O pasado xoves día 29, un grupo de rapaces e rapazas de 4º e 1º de Bach acudiron pola tarde ao primeiro clube de lectura deste ano 2009. Inauguramos nesta ocasión unha nova modalidade que chamamos de "club pechado" e que consiste en que os alumnos que queiran vir se anotan nunha lista e se comprometen a ler unha obra da que falaremos entre todos o día da reunión. A verdade é que foi todo un éxito de participación, algúns dos asistentes opinaron que había demasiada xente (28 persoas) e que sería mellor que se fixesen con grupos máis reducidos para que todo o mundo puidese intervir con algún comentario, pero en xeral a experiencia gustou moito e xa quedamos de repetila para o próximo mes. A lectura proposta para febreiro é Noite de voraces sombras de Agustín Fernández Paz e que será presentada por un equipo de catro alumnas de 4º de ESO A e B.

27/1/09

A Cova céltica presenta: A casa dos lucarios




O vindeiro xoves, 29 de xaneiro imos celebrar un novo clube de lectura que será o primeiro deste ano 2009. Con el inauguramos unha nova modalidade que chamamos "club pechado" e que consiste en que nos xuntaremos cada mes para falar dun libro que previamente nos comprometemos a ler. O libro pode ser proposto por calquera das persoas dispostas a participar no club. Para esta ocasión escollemos a novela breve titulada A casa dos lucarios da escritora Teresa Moure. A continuación recollemos algunhas das críticas realizadas polos lectores deste libro:

"É un libro interesante, xa que nos permite coñecer como eran a vida e os costumes nas aldeas galegas a mediados do sécdulo pasado. A autora quizais pretenda facer unha homenaxe a esa Galicia rural e darlle a coñecer ese mundo ós xóvenes de hoexe que descoñecen case por completo a forma de vivir dos seus bisavós"


Xoana Ferreira Tembrás ( 4º ESO A)




"Este libro fala principalmente da evolución dunha familia, de como se instalaron na aldea de Ferreira e como a casa ía crecendo a medida que aumentaba a familia. Na historia tamén se reflexan os cambios e os avances da sociedade nos últimos tempos e como unha aldea illada se foi transformando e foise abrindo aos novos tempos pouco a pouco"


Paula Ramos Fariña (4º ESOA)




"A autora ó remate da obra dá por feito que o importante nunha familia é asentarse nun lugar e estar orgulloso do sitio onde vives"


Jorge Posse Pardo (4ºESO B)




"O que máis me gustou foi a explicación sobre a orixe do nome champán: "sería porque o tapón ao sair da boca da botella, facía un ruídiño así como CHAM- PAN!!"


Iago Monzo Souto (4ºESO A)

16/1/09

A Cova Céltica rende homenaxe a Suárez Picallo











O ano 2008 foi escollido como "ano dos irmáns Suárez Picallo" e un dos últimos actos que se realizaron para contribuir coa homenaxe foi un clube de lectura dedicado a esta figura e con tal motivo acudiron ao noso centro Moncho Tenreiro (fotografía da esquerda) e Manuel Pérez Lorenzo(foto da dereita). Moncho Tenreiro é o sobriño de Ramón Suárez Picallo, quen con simpatía encargouse de dibuxar un perfil humano e biográfico do seu tío. Manuel Pérez Lorenzo (antigo alumno do noso instituto), presentounos a obra Escolma de textos en galego, da que é coautor, ademais de proxectar unha cortametraxe preparada por el, basada na figura de Picallo.

Na escolma podemos ler textos como este:

"¡Orzán, pano de bágoas dos que se alonxan da Terra Galega pra non vela quizaves máis...!
porque fuches o mar dos meus anos nenos; porque lle falaches ó meu esprito, alelado, diante de ti, da maxestade da nai natureza, porque enseñaches ós nosos mariñeiros a ser valentes diante do perigo, i-ainda da morte, eu quérote lembrar, meu Orzán, e quero tamén desentranar o senso das tuas verbas varudas, das verbas en que falas c´a túa amiga a Torre de Hércoles -milenaria tamén- do pasado e do porvir"

LEMBRANZAS DO ORZÁN (Buenos Aires, primavera de 1925)





12/1/09

Festa de Nadal

Velaquí algunhas das imaxes da nosa Festa de Nadal: as árbores gañadoras do II Concurso de Árbores de Nadal, os murais que realizaron os alumnos e alumnas de 1º, 2º e 3º da ESO e ¡como non! a interpretación de panxoliñas en diferentes linguas (galego, inglés, francés, latín...) que foi todo un exitazo. De seguro que no ano 2009 repetiremos! FELIZ 2009, meus!!

18/12/08

Felicitacións de NadaL!!!


Dende a clase de 4ºA queremos desexarvos a cada un de vós que pasedes unhas felices festas rodeados dos vosos familiares máis queridos. Durante a mañá do venres no instituto organizaremos competicións deportivas, interpretaremos panxoliñas, os de 1º 2º e 3º de ESO realizarán un mural cos desexos para o ano que vén e para os maiores de 4º de ESO e bacharelato esperamos unha sorpresa para celebrar a chegada das festas. Tamén dirase o resultado do concurso de Árbores do Nadal onde se coñeceran os gañadores. Aquí unha foto das árbores participantes.

FELICES FESTAS E BON NADAL!

Desde 4º de ESO:
Iago Monzo Souto
Julián Mosquera Suárez
Gonzalo García Antelo
Pablo del Río Barral
Hugo Arévalo Martínez

14/12/08

Recomendacións de lecturas para o nadal



Velaquí estamos cunha maleta ben cheíña de libros para todas as idades, para estes longos tempos de invernía, nos que as chuvieiras e o frío nos invitan a recollernos nno abrigo das casas. Para ocupar os nosos tempos de lecer caseiro traemos lecturas dos máis insospeitados e exóticos lugares que poderemos visitar a bordo da butaca máis cómoda... e como nas mellores películas non hai que esquencer unha cálida luz e unha boa banda sonora de fondo.





7/12/08

Charo Pita na Cova Céltica

Esta é a fermosa dedicatoria que Charo Pita nos deixou no libro das personalidades que nos visitan.


Hoxe contamos coa visita de Charo Pita, quen nos deleitou durante unha hora cos seus contos e a súa compañía.
O primeiro conto titúlase "A muller esquelete" do libro de Tim Bowley Semillas al viento.Este conto é unha lenda esquimó que trata dunha rapaza que foi tirada ó mar polo seu pai e estivo moitos anos coma un esquelete no mar ata que un pescador deu con ela e non encontrou forma de liberarse dela. Unha noite a muller reconstruíu o seu corpo cas vísceras do home,e intercambiaron os corazóns, porque así sempre estarían xuntos.
O segundo relato "A la sombra del cuento", esta baseado nunca lenda dun escritor inglés, pero adaptado ó pobo e ós costumes galegos. Charo Pita cóntao como se lle sucedese a ela. (Charo explicounos que sentía unha especial devoción polos seus bisavós,cos que prácticamente se criara "en corpo e alma",como ela mesma dixo). Os protagonistas da lenda son Xosé e María, que reproducian a relación conxugal de tódolos matrimonios da época: María era unha costureira que se facía cargo dos labores do fogar. El,era un"home de palabra" que apenas abría a boca,tan só cando lle preguntaban.Un día cando lle preguntaron que tal estaba, respondeu
-Bah, total vou morrer
E ese día morreu, porque era un home de palabra.
Xosé emigrou a Estados Unidos deixando en Galicia á muller e máis ós fillos.
María enviáballe cartas a Xose,e el,contestaba cunha carta ó ano. Os 24 de Decembro recibia a correspondencia na que Xosé tan só dicia que estaba ben, ata que un día despois de 41 anos, María recibiu unha carta que dicía:
-Isto non me gusta. Regreso.
E así foi. Cando o viu chegar ó porto foille pedir un bico,e a resposta del foi"para que queres un bico muller?"Iso,tendo en conta que era un home de palabra,no lle resultou estraño.
O terceiro relato titúlase "Receita dun spam" conta unha experiencia paranormal que lle sucedeu a Charo cando foi a unha entrevista de traballo. Cando lle preguntaron a profesión non sabía como explicar que era contadora de contos,e a entrevistadora realmente non a tiña en conta. Sen embargo,noutra entrevista xa tiña pensado que contestar a esa pregunta: investigadora de relacions sociais. A persoa que lle facía a entrevista quería saber en que consistia, ó que ela tan só respondeu,
-é un traballo polo que non cobro,pero asegúroche que me crece coma persoa.
Co conto titulado "O presente dos Reis Magos" rematou a súa intervención e hai que destacar que incluso adornou os seus contos con cancións que ela interpretou en directo para nós. En fin, houbo de todo, cancións, contiños e sobre todos fíxonos rir moito
Gostamos moito desta visita, moi moi amena. Gracias Charo e bicos de todos nós e ata pronto.

Os redactores
Rebeca Vidal, Jessica Illanes e Cristóbal García (1ºB Bacharelato).

2/12/08

Bali Rai na Cova Céltica


O pasado martes 25 de Novembro veu ó noso instituto o autor do libro Un casorio ben mal amañado, Bali Rai. Este escritor de nacionalidad inglesa e de orixe india veu a Galicia para promocionar a súa obra. Veu acompañado cun intérprete que nos traducía as súas palabras de inglés a galego, da mesma maneira, as nosas preguntas ou ben facíamolas en inglés ou en galego. Estivemos dende as 17:00 ata as 18:15 na biblioteca do instituto falando do seu libro e da relación que gardaba coa súa vida. Primeiro explicounos como foi a súa vida e a historia do libro en relación con esta. Logo, falounos de outras obras escritas por el e por último quedounos algún tempo para que lle fixéramos preguntas relacionadas co libro. O final para agredecerlle a súa visita regalámoslle unha peza de Sargadelos que tiña debuxado un símbolo celta.


Iago Monzo Souto
Paula Potrony Pardo
4ºA

20/11/08

Save the children

En 1959 a Asemblea Xeral da Onu decidiu celebrar o Día do neno. Escolleu o día vinte de novembro porque precisamente nesa data fíxose a reunión na que a Asemblea decidiu
reafirmar Os dereitos do neno do mundo enteiro. A partir dese día cada país conta cun día para organizar diversas actividades que axuden a conseguir o benesstar para todos os cativos do planeta. Hoxe no noso instituto festexamos este día saíndo a rúa como en cursos anteriores, para participar na V carreira "Kilómetros de solidariedade co Nixer", portando unha longuísima pancarta e percorrimos ás rúas de Sada para conseguir a solidariedade das xentes cos nenos máis desprotexidos.
!Salvade os cativos!

19/11/08

Un casoiro ben mal amañado


"(un)arranged marriage" é o título orixinal da novela de Bali Rai, quen estará o vindeiro martes ás cinco da tarde na nosa biblioteca Luísa Villalta. Con este autor iniciamos as sesións do club de lectura A Cova Céltica neste novo curso.
A novela céntrase nunha etapa importantísima da vida do protagonista, Manny, un adolescente que pertece á comunidade punxabi e que se terá que debatir entre manter as tradicións familiares ou escoller libremente o seu propio camiño.

14/11/08

Visitamos a Real Academia Galega



Esta semana visitamos a R.A.G. os alumnos e alumnas de 4º de ESO. Estivemos no salón de plenos da Academia e no museo de Emilia Pardo Bazán, situado no 1ºandar da mesma casa. Despois fomos visitar a exposición "Na frente unha estrela" dedicada ao centenario de Manuel Curros Enríquez que está ata o día 23 no palacio municipal en María Pita. Foi moi interesante e entretido e... ¿sabedes que? O mellor de todo foi que as nosas reporteiras conseguiron que o presidente da Academia Galega Xosé Ramón Barreiro Fernández os recibise para facerlle unha entrevista. Si, Si lestes ben, que un grupo de catro intrépidas e audaces reporteiras da nosa revista A Voar ¡¡conseguiron entrevistar ao presidente da R.A.G.!!
Continuará...

A Cova Céltica: Mercedes Queixas e Manuel María



Mercedes Queixas visitounos esta semana para falarnos de Manuel María. O encontro foi cos alumnos e alumnos de 1º e 2º da ESO o pasado luns pola tarde. Para comezar fixo co alumnado de 1º unha visita guiada á exposición que nestes momentos temos no patio do centro sobre este poeta. Na segunda hora, subiu cos de 2º á biblioteca e alí deu unha conferencia sobre a importancia da obra do autor. Destacou del que foi quen de conseguir:

"ser universal sin renunciar ao propio"

Ademais Manuel María é un dos autores galegos máis traducidos a diferentes linguas, feito que demostra que a lingua nunca é unha barreira para ocupar un lugar relevante na literatura universal.
Outra faceta importantísima de Manuel María é a de ser un dos poetas máis musicados, puxo de exemplo o libro "Os soños na gaiola", xa que moitas das cancións da Nova Canción Galega eran versións de poemas deste poeta. En relación coa temática das súas obras, Mercedes Queixas comentou que eran moitas as cousas que o preocupaban e que se reflicten nos seus textos;ela citou fundamentalmente catro:
"a paisaxe, a lingua, as situación das persoas máis desprotexidas e o amor, encarnado na figura da súa dona Saleta.
Para rematar Mercedes leunos algúns dos textos escritos por el, lectura na que colaboraron algún dos presentes.
Finalmente asinou no noso libro de personalidades ilustres, deixándonos unha dedicatoria para todos e todas.

28/10/08

Festa do samaín ou samhuín


CABAZAS DO PAíS
As tradición de tallar cabazas por Defuntos revive en Galicia da man de diferentes asociacións
Santiago.Redacción31 / 10 / 2002


Chega o día de Defuntos. En todas as partes comezamos a ver cabazas que representan caras aterradoras que nos invitan a celebrar o Halloween. Pero, ¡atención!, non é americano todo o que o parece. Ata hai trinta anos por moitas aldeas de Galicia tallábanse cabazas por estas datas, e a día de hoxe cada vez hai mais lugares nos que se está a recuperar esta tradición na forma da festa do Samaín.

Se se busca en libros de etnoloxía polas celebracións que se fan no noso país con ocasión do día de Defuntos, atoparemos unha serie de costumes ancestrais propias do país. Desde o deixar un oco na mesa ou racións de comida para os defuntos ata facer colares coas castañas novas. A pouco que se pregunte a persoas de máis de corenta anos de diferentes puntos da nosa xeografía (Noia, Catoira, Cedeira, Muxía,Sanxenxo, Quiroga...) lembran que tamén era habitual por Defuntos coller cabazas, tallarlles unhas caras feroces, poñerlles un pauciños coma dentes e deixalas nos camiños para asustar ós viandantes. Todo isto con ocasión da festividade dos Defuntos, o dous de novembro. Este costume coincide co americano de Halloween e aínda co máis antigo celta do Samaín, no que eran os cranios dos inimigos os que brillaban na escuridade con candeas no seu interior.
(culturagalega.org)

24/10/08

24 de outubro: Día da Biblioteca



Hoxe celebramos o día da Biblioteca escolar acudindo á Biblioteca Suárez Picallo (Casa da Cultura) para participar nun obradoiro de creación literaria con alumnos e alumnas de 1º de bacharelato.

Tamén queremos felicitar ao alumno de 4º da ESO B,
Isaac Pérez Lorenzo
por ser o gañador do I Certame de Fomento á Lectura, organizado pola biblioteca Suárez Picallo de Sada.

"¡Parabéns, Isaac!" e

¡Feliz Día da Biblioteca a todos e todas!

22/10/08

Bibliografía sobre Ramón Suárez Picallo

i
smap="ismap" />
Hoxe queremos recoller aquí algunhas das obras publicadas actualmente sobre a figura do insigne galeguista Ramón Suárez Picallo, e que foron presentadas nas II Xornadas Irmáns Suárez Picallo, que se veñen de celebrar este mes de octubro na vila de Sada. Nun dos actos que tiveron lugar os alumnos e alumnas do noso instituto asistiron a unha conferencia na casa da cultura Pintor Lloréns, pronunciada pola profesora e investigadora Esperanza Mariño Dávila quen despois de trazar un percorrido sobre a biografía de Don Ramón, centrouse no intercambio epistolar mantido entre Picallo e Blanco-Amor ao longo da vida. Para despedir este artigo pasamos a transcribir un fragmento da carta titulada Calima do Oeste e na que se dirixe a Blanco-Amor coa expresión "meu capitán":


Aquí, nun recuncho da Costa "do outro mar", mariñeiro sen plaza, pescudei agora mesmo a túa chamada, Capitán Blanco-Amor. Ainda que os novos ou vellos señoritos "spromen" non o seipan, eu sigo ataleando, no asexo e no amanexo, adicado a recoller señales no día e na noite. As señales vellas, de Sada, de Beloy, de Morazón e de Carnoedo ¡ou Carnoedo, loiro e nadador encolgado n´unha inxente ribeira, simbolizado nun ergueito pino lanzal e fidalgo, enriba de Cirro, con Curbeiroa, Gandarío, Riobao e Taibó

16/10/08

Hernán Díaz e Suárez Picallo









O Xoves día 9 de Outubro, veu presentar Hernán Díaz o seu libro de Ramón Suárez Picallo, Años de formación política. Selección de textos, 1916-1931. Ramón Suárez Picallo foi un activista político nado en Sada que emigrou a Arxentina cando era moi novo para buscarse a vida. Alí entrou nun grupo político socialista, aínda que despois pasaríase ó partido comunista e máis tarde ó galeguista. Tivo uns comezos difíciles como pescador e cociñeiro nun barco, onde lle chamaban “o reposteiro poeta”polo bos que eran os seus postres que sempre acompañaba dun fermoso comentario; alí gañaba o suficiente para sobrevivir. Cando xa estaba integrado na política, fíxose orador e acudíu a máis de 150 mitins dos que saíu favorecido e aplaudido pola súa capacidade para captar a atención da xente, dirixíndose ó público de forma directa sen estar atado a discursos, como facían a maioría dos oradores. En 1936 Ramón viaxou a Madrid xunto con outros galeguistas para entregar os documentos do Estatuto de Autonomía Galego que se acababa de aprobar en referendum e que, debido á Dictadura Franquista foi paralizado. O Estatuto aprobouse finalmente o 6 de abril de 1981. Tivo un grande interese pola literatura e por Galicia. Cando morreu en 1964, foi enterrado en Arxentina no ceminterio de Chacarita, pero en realidade el quería ser enterrado en Sada, no seu Fiunchedo natal; por iso estes días o Alcalde de Sada viaxou a Bos Aires para traer os seus restos, xa que foi un personaxe dunha importancia social, política e cultural moi moi grande para Sada e para toda Galiza.

Paula Potrony, Iago Teijeiro e Gonzalo Tellado(todos de 4ºA)

7/10/08

II XORNADAS IRMÁNS SUÁREZ PICALLO


Hernán Díaz estará o xoves desta semana (día 9) na biblioteca do noso instituto, para presentarnos seu libro Ramón Suárez Picallo. Años de formación política. Selección de textos, 1916-1931. Esta actividade enmárcase dentro II Xornadas Irmáns Suárez Picallo. O Venres 10 acudiremos cos alumnos e alumnas de 1º e 2º de Bach á Casa da Cultura Pintor Llorens para participar nun acto dedicado tamén á memoria destes dous ilustres sadenses. Trátase dunha conferencia a cargo de Esperanza Mariño Dávila titulada "A correspondencia entre Ramón Suárez Picallo e Eduardo Blanco-Amor." Estes dous actos serán dúas boas oportunidades para coñecer a personalidade destes dous irmáns, especialmente a de Ramón caracterizado por unha condición política no sentido máis profundo da palabra, posuidor duns ideais que nunca foron corrompidos. Os estudiosos da súa figura afirman que ademais tiña o don da palabra falada e escrita, sendo valiosísima a súa interpretación da cultura galega, da realidade política, económica e social de Galicia. Sempre soubo expoñer os máis urxentes problemas económicos conectándoos coa cultura do pobo, e senón xulgade por vós mesmos cando nunca ocasión, no ano 1933 con motivo dunha sesión parlamentaria e para explicar a problemática socioeconómica de Galicia dixo o seguinte:

" E outro producto galego que debería ter protección son os pinos. Refírome á madeira, aos nosos piñeiros que, aparte do seu valor como riqueza económica, é un tipo de riqueza que ten que ser para o Estado moito máis digna de respecto que outras clases de riqueza. O pino en Galicia, o pequeno piñeiral, é para o campesiño caixa de aforros, horta de lecer, motivo dos seus máis grandes coidados, porque o campesiño galego ten un profundo sentido estético da paisaxe, porque o campesiño galego ten unha profunda devoción relixiosa polo piñeiro, e non só o campesiño, senón os nosos grandes poetas; un deles, ao querer compoñer unha peza que fose o himno do pobo -Pondal-, fíxoo compoñendo un poema no que dialogan os Pinos e a Lúa. Aparte, pois do valor económico que para o campesiño ten o piñeiro como caixa de aforros para Galicia, o pino ten este outro valor estético." (R. Suárez Picallo)

Consellos dun siareiro experto

AQUÍ ESTAMOS DE NOVO
Nótase moito interese entre os alumnos desta clase (1º de bach); pero tamén se aprecia que están coa novidade da clase de informática na asignatura de galego propia dos primeiros días para coñecer o blog, que despois poderán e terán que visitar nas súas casas para poder comentar, contestar preguntas e colaborar. Uns consellos para eles son que lle poñan título ós comentarios e que reparen un pouquiño de tempo na sintaxe e sobretodo na ortografía porque á profe gústalle ver os comentarios ben feitiños e os valora moito moito(¿a que si Cris?).E con isto conclúo a miña primeira intevención no que esperemos que sexa o meu derradeiro curso no insti.
Un saúdo e a traballar coma sempre!

Andy de 2º de Bach.

Comentario do poema de Celso Emilio Ferreiro

Olaaa!!!aproveitando esta hora de galego na aula de informática e como traballo de clase vou escribir o que penso de que trata esta poesía de Celso Emilio Ferreiro...

Creo que este home quería dicir nesta poesía que na vida non se pode saber todo. Ademais salienta as súas ideas contrarias ás do poder, e por iso na última parte escribe:"Eiquí -díxolle o garda
que o levou detido-
o que quere saber, apanda."


Iago Monzo 4ºA

EstaS clases témolas que repetir máis a miudo !!! xDxDC

6/10/08

A Cova Céltica. Dedicatoria


Con cariño para os nosos siareiros e siareiras este fermoso haiku do grande mestre nipón Taniguchi Buson (1715-1783)