Mes das bibliotecas escolares

Neste mes das bibliotecas queremos que visitedes a nosa. Conferencias, clubes de lectura, traballo en grupo... Quedades todos invitados!

A biblioteca Suárez Picallo

As alumnas e alumnos de 1º de ESO visitamos hoxe a biblioteca municipal Suárez Picallo. Alí explicáronnos o funcionamento da biblioteca e fixemos algunhas actividades que as bibliotecarias tiñan preparadas para nós. O primeiro que debemos saber e o significado da palabra biblioteca e a súa etimoloxía.

Biblioteca é unha palabra composta de dous elementos gregos "biblios" e "teca"que significan respectivamente "libros" e "almacén" e segundo o diccionario unha "biblioteca pública é o local onde se gardan os libros, e instalacións para telos, clasificalos, conservalos e para facillitar a súa consulta"

A película da semana: Pradolongo

Pradolongo é unha película de Vía Láctea Filmes, dirixida por Ignacio Villar e protagonizada por Rubén Rios, Tamara Canosa, Roberto Porto e Gonzalo Chao.

Esta película é primeiro audivisual galego que se edita en discos de alta definición e vai en versión orixinal en galego con subtítulos opcionais en español, catalán, éuscaro, inglés e portugués. O tema musical da película é "Quen puidera namorala", poesía de Álvaro Cunqueiro e interpretada por Luís Emilio Batallán.

(Escribe o teu comentario indicando se che gustaria vela)

Teatro no Forum Metropolitano

EXCURSIÓN PARA VER A OBRA "CACHAI"

O pasado día 19 de Outubro de 2009, o curso de primeiro de bacharelato fumos cos profesores de Filosofía e Tecnoloxía a ver unha obra de teatro ó Forum Metropolitano. Saímos do instituto ás 11 da mañá e regresamos ás 14:15, aproximadamente. Ó chegar alí, unhas persoas déronnos regalos e caramelos, debido a que era o día Internacional do Cancro de Mama. Inmediatamente, fumos á sala do teatro e un home da Compañía introduciunos á obra titulada "Cachai", contounos a historia dun profesor que foi a Colombia e viu a situación que alí había. Tamén informounos da fame no mundo e preguntounos se sabiamos quen era o culpable. A obra tiña catro personaxes; dous actores e dúas marionetas. A obra trata de que un home chamado Don Zamora; protagonista da historia, fanlle unha entrevista para un revista, el cóntanos a historia da súa vida , como era antes do Golpe de Estado Chileno, como foi despois, como foi pasar fame, como entrou no mundo da arte e da interpretación, como foi o inicio da obra... Todo o que nos contaba formaba parte da obra. Esta obra trataba do paraíso despois da morte, interpretada por Don Zamora e a súa marioneta (que representaba ó seu irmán, que morrera despois do Golpe de Estado Chileno) e os dous aparecen disfrazados de esqueletos e é moi graciosa. En conclusión, a obra encantoume, non só porque nos explicou a situación Chilena antes e despois do Golpe de Estadoe tamén pola representación dos dous actores. A única pena foi que non nos puidemos quedar ó debate, xa que senón non chegábamos a coller ó autobús. Paseino xenial e gracias a Uxio por levarnos!

Paula Potrony Pardo 1ºA BACH.

Espectáculo construido a partir da experiencia de dous irmàns que quedan orfos a noite do golpe de estado de Pinochet e recollido nun encontro propiciado pola xira desta Compañía por Chile.
CACHAI é un dramático exemplo de como se relacionan necesidades e creación. Sobrevivir creando. Unha experiencia dura e un pracer vital.

Con: Adán Rodríguez, Lucas Escobedo.
Dirección: Pepe de Jiméndez

"Cachai" nace en Santiago de Chile, en uno de sus barrios pobres, cerrando deseos en cajas de madera claveteadas por los cuatro costados. Dramático ejemplo de como se relacionan necesidad y creación. Sobrevivir creando. Una experiencia dura y un placer vital. El triunfo de ese compromiso con el "estar en el mundo" por parte del actor Adán Rodríguez y mío es sin duda "ese contar el mundo" llamado "Cachai". ¿Cachai?

Pepe de Jiménez

Atención ao comentado por Claudia Neira Castro (1ºBachA) sobre o significado da palabra

"Encantoume a obra de teatro, por iso busquei a etimoloxía da palabra cachai. Cachai vén de verbo cachar, que entre outras cousas significa "entender". Esta palabra procede do inglés "catch", que significa"agarrar".Este verbo tamén se usa co significado de " manter relación sexuais".

A película da semana: Frankenstein

Mary Shelley

"Unha desapacíbel noite de novembro contemplei o resultado do meu labor. Cuns anceios que me levaban perto da agonía, coloquei ao meu redor os instrumentos que me ían permitir infundir vida á cousa inerte que xacía deitada aos meus pés. Era a unha da madrugada; a chuvia batía contra as ventás sombríamente,cando á luz case estinta da vela vin como a criatura abría os ollos marelecidos e apagados. Respirou profundamente e un movimento convulsivo sacudiu o seu corpo"

Con estas palabras o doctor Frankenstein anunciaba o seu macabro logro consistente en dar vida á materia inanimada. Este xoven estudiante suizo creara no seu laboratorio un home a partir dos membros de varios cadáveres. A criatura resulta ser un monstro que espalla o terror ao seu redor. O seu criador decide, por iso, perseguilo para destruilo...

A autora desta extraordinaria novela gótica é Mary Wollstonecraft Shelley nacida en Gran Bretaña na fin do século XVIII (1797-1851), novela que sería levada ao cine en múltiples ocasións.

.........................................................................................................................................

(debuxo feito por Tiffany Webster de 4º B)

Para que o pases de medo

para que o pases de medo nesta noite de difuntos!

Glass City, no Teatro Rosalía de Castro

Por: Iago Teijeiro Cora (1ºBach B)

Argumento:
Na cidade de A Coruña, en 1958, un grupo de rapaces que estaban a facer a mili e un par de rapazas (unha delas filla dun coronel) encóntranse no bar dunha sociedade mui prestixiosa da cidade. Nese momento estase a celebrar un concurso, chamado "trampolín de estrelas", no que van participar os reclutas e máis un cantante de rock and roll que se fai chamar Elvis Montana. Durante o concurso "que dura un par de días"chegan os militares da garda persoal de Franco. Estes teñen uns problemas cos reclutas e máis coa muller do coronel antes citado.
Máis tarde Franco chega á cidade (os reclutas, cansados dos abusos dese réxime,intentan cometer un atentado contra Franco, pero este fracasa.

Por outra parte hai uns líos amorosos entre un dos reclutas e máis Elvis, xa que os dous queren á mesma muller. Ao final Elvis gaña o concurso, pero é o recluta quen se queda coa rapaza.

Personaxes:
Os dous reclutas, Elvis, a muller á que aman Elvis e máis o recluta, a filla do coronel, os dous militares de
alto rango, o coronel, a muller do coronel, o presentador do concurso, os músicos e máis a muller de Franco.

Lugar:
A Coruña, no Clube Náutico, no bar desa sociedade.

Tempo:
• Tempo histórico: Setembro do 1958.
• Tempo do relato: Uns días.

Opinión persoal:
A min, máis ca unha obra de teatro, pareceume un musical; o cal non é negativo, ó contrario. Encantoume a obra, sobre todo cando cantaban e bailaban con esa música dos anos 50-60. Tamén me gustaron os líos amorosos que tiñan o coronel, a súa muller e máis o militar de alto rango. Nunca vira unha obra (sen contar as obras que vemos nos institutos) e, para ser a primeira vez, foi unha boa experiencia e teño gañas de repetir.

CINE e LITERATURA: Malena é un nome de tango

Inauguramos hoxe unha nova sección na nosa bitácora dedicada ao cine. A partir de agora e con periodicidade semanal comentaremos unha película que, como neste caso, pode estar basada ou relacionada cunha obra literaria. Para empezar escollemos Malena es un nombre de tango, basada na obra homónima de Almudena Grandes. O director da película é Gerardo Herrero

Ambas obras podedes atopalas na nosa biblioteca

Sinopse:

"Aos dez anos, Malena recibe do seu avó o derradeiro tesouro familiar: unha esmeralda pero ten que cumplir unha condición, a de non decirllo a ninguén, se así o fai a esmeralda poderá algún día salvarlle a vida. Malena ten unha irmá xemelga, Reina, da que se sinte en inferioridade de condicións e por iso reza para se convertir en home, porque pensa que nunca chegará a ser unha muller tan perfecta como o é a súa irmá. Ademáis sinte que non é capaz de atopar o seu lugar no mundo que a rodea, pero irá descubrindo como non é a única persoa da familia á que lle sucede isto."

Teatro: Glass City

O luns 26 de outubro imos ao teatro co alumnado de bacharelato, 1º e 2º (letras). No Teatro Rosalía Castro de A Coruña a compañía Teatro do noroeste porá en escena Glass City. Eduardo Alonso é o autor e director e con esta obra continúa o ciclo de obras dedicadas a cidades galegas. Anteriormente foron As damas de Ferrol e Imperial: Café cantante. Vigo 1936.

En Glass City, cidade de cristal, situámonos na Coruña de 1958 nos tempos do dictador Franco, quen viña de vacacións a Meirás no mes de agosto. Isto facía que durante ese mes A Coruña se transformase co acontecimento, convertíndose na capital. Aquí celebrábanse importantes recepcións e consellos de ministros no Palacio municipal. Tamén en diferentes sociedades civís tiñan lugar celebracións variadas e os membros da escolta de Franco, que eran sobre todo militares viñan disposto a pasalo en grande. O propio alcalde da época, Alfonso Molina participaba intensamente nestas festas, por este motivo naceu o dito "A Coruña divírtese mentres Santiago reza e Vigo traballa". Pero neste mesmo ano tiñan lugar outros acontecimentos importantes para a vida da sociedade, como foi a chegada das "juke box", as máquinas de discos, importadas de Estados Unidos. Nestas máquinas había cancións dos famosos da época: Elvis Presley, Paul Anka, Chubby Checker... Isto suporía unha auténtica revolución musical entre a mocidade coruñesa cambiando o seu estilo de vida...

Tópico no porto de Fermín Bouza Brey

Tópico no porto.

-" Ai amor, ai amor; ai amor!... "

Na amura, o rapaz de abordo

soletrea no escordeón.

O mar debala, debala...

Panos de limón do sol

mándanlle adeuses á praia.

-''Ai amor; ai amor; ai amor!..."

Un mariñero asañado

mata ao lonxe unha canción.

Cara a Estrela de Fartura,

arregala os ollos teixos

o remador da falúa .

Bate á noite o corazón

lembranzas, saudades, bágoas...

- " Ai amor; ai amor; ai amor.

Este poema é de Fermín Bouza Brey. É un poeta vangardista do primeiro terzo do S.XX, o seu estilo é o Neotrobadorismo. As característas que presentan os seus poemas pertencen a este estilo, por exemplo o seu principal tema é o amor, e básase nas cantigas da Idades Media. Eliximos este poema porque é representativo das cantigas medievais de amigo. Este poema de temática amorosa ambiéntase nun porto e o autor encóntrase nun barco. Él bota de menos a súa "amiga" e sinte moita morriña e tristeza porque non sabe cando poderá volver a vela.

Xisela Díaz, Elena Hidalgo, Alejandra Piot e Tiffany Webster de 4ºESO C